Երկուսը մեկում

Մի օր մենք որոշեցինք գնալ մայրիների անտառ, որին անվանում են Արզ: Գնացինք, 150 կմ ճանապարհ անցանք, հասանք տեղ: Դուրս եկանք մեքենայից ու զարմացած նայեցինք մեր շուրջը: Սպիտակ ձյուն, սառույց, ամենինչ ծածկված էր սպիտակով. Մայրիներն էլ, գետինն էլ, ճանապարհն էլ… Մենք չհուսահատվեցինք, անգամ ուրախացանք, ձնագնդի խաղացինք, նակրվեցինք, ուրախ, զվարթ եկանք տուն: Երբ տուն հասանք իջանք մեքենայից ու զգացինք անտանելի տաքություն: Կարծես ամբողջ մոլորակը պտտվել էր: Ի”նչպես կարելի է բացատրել այն երևույթը, որին մենք հանդիպեցինք: Հնարավո”ր է արդյոք, որ ընդամենը 150 կմ-ը այսպես փոխի աշխարհը:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s