Սու’գ, թե տոն

Առավոտ շուտ ես և մայրիկս պատրաստվում էինք Սբ. Զատկվա տոնին: Ես գեղեցիկ, փոքրիկ ճուտիկներ թղթից պատրաստեցի, որ ձվիկները մեջը դնեմ: Հետո զարդարեցի սեղանը` վրան դնելով իմ պատրաստած ճուտիկները, ձվիկնեը, նախօրոք պատրաստած ուտելիքները և դեկորատիվ այլ ապրանքներ: Սեղանի վրա տեղ գտան նաև շոկոլադե ձվիկները: Արդեն զարդարված էր Զատկվա ծառը` ժապավեններով, ճուտիկ – խաղալիքներով: Ահա և սեղանը պատրաստ է:
Այսօր Լիբանանի բոլոր եկեղեցիներում պատարագներ էին և հոգեհանգստի արարողություններ: Քանի որ հայրիկս դեսպանատան աշխատակից է, մենք այցելեցինք երեք հայկական հիմնական եկեղեցիները` հայ ավետարանչական, հայ կաթողիկե և հայ առաքելական` Անթիլյասի մայրավանք: Շատ մարդ կար: Վարդապետը, համբարձման պատարագից հետո, խոսեց այդ օրվա խորհրդի մասին: Իր խոսքի մեջ մի բան ասաց, որը ինձ շատ դուր եկավ. Նա ասաց. <> Կարծում եմ նա լիովին ճիշտ է…Պետք է հիշենք անցյալը, ապրենք ներկայով, մտացենք ապագայի մասին:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s